5 najszybszych superkomputerów na świecie

tianhe-2

Superkomputer z definicji jest to komputer, który posiada dużo większe możliwości obliczeniowe niż nawet najlepszy komputer klasy PC, czyli taki jaki można spotkać w domu. Również ich budowa jest bardzo specyficzna, a co za tym idzie zajmują zdecydowanie więcej miejsca niż zwykłe PCty. Pierwszy superkomputer powstał w Berlinie w 1938 roku, nazywał się Zuse Z1 i został skonstruowany przez Konrada Zusego.

Wydajność i zastosowanie
Główne zastosowanie superkomputerów to  przeprowadzanie złożonych fizycznych symulacji, do których możemy zaliczyć prognozowanie pogody, badania zmian klimatu, modelowanie reakcji chemicznych, badanie aerodynamiki samolotów czy badania procesów starzenia broni jądrowej. Wydajność obliczeniową superkomputerów określana jest przez liczbę wykonywanych w ciągu sekundy operacji na liczbach zmiennoprzecinkowych w precyzji 64-bitowej(FLOPS). Ponieważ obecne superkomputery osiągają bardzo duże wartości operacji zmiennoprzecinkowych, podaje się je często z odpowiednim przedrostkiem SI. Przykładowo teraflops („TFLOPS”) to 10¹² FLOPS. Pomiary wykonywane są za pomocą odpowiednich testów wzorcowych.

Przyjrzyjmy się pierwszej piątce superkomputerów w 2015 roku.

5. Mira (USA)
Mira-Supercomputer
Jego moc obliczeniowa to 8,15 PFLOPS (wykonujący 8 biliardów operacji zmiennoprzecinkowych na sekundę). Wyprodukowany został w 2012 roku przez IBM. Do jego budowy wykorzystano architekturę Blue Gene/Q. Do swojej pracy wykorzystuje łącznie 786 432 rdzenie (48 tys. 16-rdzeniowych procesorów). Superkomputer Mira zainstalowany jest w Argonne National Laboratory, waży ok 96 ton, a jego moc jest równa 4 MW.

4. K computer (Japonia)
K-supercomputer
Czwarty superkomputer na liście pochodzi z Japonii i został wyprodukowany przez Fujitsu w 2011 roku. Charakteryzuje się mocą obliczeniową na poziomie 10,51 PFLOPS. K computer pracuje w architekturze SPARC64 VIIIfx, wykonanych w technologii 45nm. Superkomputer wykorzystuje 705 024 rdzeni (88 128 procesorów 8-rdzeniowych). Węzły superkomputera połączone są siecią tworzącą wirtualny sześciowymiarowy torus, co umożliwia efektywną komunikację między oddalonymi węzłami oraz izolowanie wadliwie pracujących węzłów. K computer zainstalowany jest w Riken w Kobe, do jego chłodzenia używa się specjalnej cieczy. Zużycie mocy tego superkomputera jest na poziome 12,6 MW.

3. Sequoia (USA)
Sequoia-Supercomputer
„Sekwoja” to kolejny superkomputer wyprodukowany przez IBM w 2012 roku oparty o architekture Blue Gene/Q. Jego moc obliczeniowa jest na poziomie 17,17 PFLOPS. Taką moc zawdzięcza 1572864 rdzeniom (98 304 procesorów 18-rdzeniowych). Warto zauważyć, że nie wszystkie z tym 18 rdzeni są używane do przetwarzania obliczeń. Z każdego procesora 16 rdzeni wykorzystuje do obliczeń, 1 wykorzystywany jest do kontroli operacji wejścia/wyjścia, a 1 rdzeń pozostaje w odwodzie jako rezerwowy. Superkomputer Sequoia zainstalowany jest w Lawrence Livermore National Laboratory. Moc potrzebna do pracy jest na poziomie 7,89 MW.

2. Titan (USA)
Titan-Supercomputer
Drugie miejsce na podium w rankingu na najszybszy superkomputer na świecie zajmuje Titan, który może się pochwalić mocą obliczeniową 17,59 PFLOPSów. Titan powstał w wyniku rozbudowy wcześniejszego superkomputera Jaguar (o mocy obliczeniowej 1,759 PFLOPS). Titan wyprodukowany został w pażdzierniku 2012 roku przez Cray Inc. Cały system składa się z 299 008 rdzeni procesorów(16-rdzeniowy procesor AMD Opteron 6274) oraz ponad 50 milionów rdzeni obliczeniowych CUDA (układ GPU Nvidia Tesla K20X – każdy układ zawiera 2688 rdzeni CUDA). Superkomputer Titan znajduje się w Oak Ridge National Laboratory i do swojego działania zużywa 8,2 MW.

1. Tianhe-2 (Chiny)
tianhe-2
Superkomputer Tianhe-2 (w dosłownym tłumaczenia oznacza Droga Mleczna 2) jest obecnie najmocniejszym komputerem na świecie. Superkomputer o mocy obliczeniowej 33,86 PFLOPS, zbudowany został przez NUDT (National University of Defense Technology) w Chinach. Pierwsze miejsce na podium zajmuje od czerwca 2013 roku. Do zbudowania Tianhe-2 wykorzystano 125 szaf, w których w każdej umieszczone są 64 płyty zawierające po 2 węzły. Każdy węzeł zbudowany jest z 2 procesorów Intel Xeon E5-2692 2,2 GHz (12 rdzeni obliczeniowych każdy procesor) i 3 koprocesorów Xeon Phi (57 rdzeni każdy koprocesor). Podsumowując do uzyskania tak dużej mocy obliczeniowej Tianhe-2 wykorzystuje 3 120 000 rdzeni i przy tym jego zużycie energii jest na poziomie 24 MW.

Teraz tylko pozostaje poczekać i zobaczyć kiedy pojawi się jeszcze szybszy Superkomputer i jaką moc obliczeniową osiągnie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

banner